A+ R A-


Ambroży z Mediolanu

Ambroży urodził się około 339 roku w Trewirze. Został ogłoszony świętym oraz ojcem i doktorem Kościoła.



Ambroży pochodził z rodziny arystokrackiej. Po śmierci ojca wraz z matką i rodzeństwem przeprowadził się do Rzymu, gdzie ukończył studium gramatyki, prawa i retoryki. Opanował też podstawy filozofii i literatury.

Około 370 roku Ambroży został gubernatorem Ligurii i Emilii, a swoją siedzibę miał w Mediolanie. W mediolańskiej diecezji panował wtedy konflikt pomiędzy katolikami a arianami. W roku 374 zmarł Auksencjusz, który wstawiał się za arianami. Ambroży, jako urzędnik odpowiedzialny za porządek, musiał interweniować i uspokoić zebranych w katedrze ludzi. Kiedy znalazł się w katedrze nieoczekiwanie został wybrany biskupem Mediolanu. Miał on wątpliwości co do tego wyboru, jednak ostatecznie uznał, że najwidoczniej taka jest wola Boga. Jednak zanim Ambroży został biskupem musiał przyjąć chrzest, gdyż w chwili wyboru był dopiero katechumenem. Został ochrzczony 24 listopada 374 roku, a już 7 grudnia otrzymał sakrę biskupią.





Jako biskup Ambroży pogłębiał swoją wiedzę teologiczną, studiował głównie chrześcijańskich pisarzy greckich, ale nie były mu obce także dzieła niechrześcijańskie.  Z  wielką gorliwością i swobodą nauczał lud. Był wybitnym mówcą i nauczycielem. Przygotowywał katechumenów do przyjęcia chrztu głosząc katechezy mistagogiczne. Aktywnie działał przeciw arianom doprowadzając do potępienia przeciwników I Soboru Nicejskiego. Biskup Ambroży słynął także z niezwykłej dobroci i hojności. W czasie najazdu Gotów w 378 roku kazał przetopić naczynia liturgiczne by mieć środki na pomoc najbiedniejszym.





Ambroży zmarł 4 kwietnia 397 roku. Jego relikwie znajdują się w Mediolanie w bazylice św. Ambrożego. Kościół katolicki obchodzi jego wspomnienie 7 grudnia.

Aut: MS / rolnicy.com