A+ R A-


Grzegorz z Nazjanzu

Grzegorz z Nazjanzu urodził się około 330 roku w niewielkiej miejscowości w pobliżu Nazjanzu. Grzegorz był bardzo dobrze wykształconym człowiekiem. pobierał nauki prawie do 30 roku życia. Studiował w Cezarei Kapadockiej, w Aleksandrii oraz w Atenach. W Atenach spotkał Bazylego Wielkiego, z którym bardzo się zaprzyjaźnił.

 

 





W roku 361 Grzegorz otrzymał święcenia kapłańskie i pomagał ojcu, który był biskupem Nazjanzu w wypełnianiu jego duszpasterskich obowiązkach. W roku 372 Grzegorz otrzymał sakrę biskupią i został biskupem Sazimy. Nie objął jednak swojej funkcji. W 379 roku na prośbę wiernych Konstantynopola został ich biskupem. Zamieszkał tam w pobliżu niewielkiej kaplicy i z gorliwością oddawał się posłudze duszpasterskiej. Wygłaszał słynne „Mowy teologiczne” i przeciwstawiał się homoseksualizmowi nakazując palenie poezji Safony.

W 381 roku Grzegorz przewodniczył Soborowi w Konstantynopolu. Doszło tam jednak do nieporozumień z arianami. Grzegorz nie zdobył aprobaty i zrezygnował ze swojego stanowiska. Po tym wydarzeniu na krótko powrócił do Nazjanzu. Kiedy wybrano kolejnego biskup, Grzegorz zamieszkał w pustelni niedaleko miasta.





Grzegorz z Nazjanzu zmarł w 390 roku. Po śmierci został uznany za jednego z ojców Kościoła. Jego wspomnienie liturgiczne Kościół katolicki obchodzi 2 stycznia.