A+ R A-


Izydor z Sewilli

Izydor urodził się około 560 roku w Nowej Kartaginie. Pochodził z rodziny rzymsko – hiszpańskiej. Jego rodzina przeprowadziła się do Sevilli w czasie najazdu cesarza wschodniorzymskiego na Hiszpanię. Kiedy zmarli rodzice Izydora, wychowaniem jego i jego rodzeństwa zajął się najstarszy brat – Leander, który pełnił wówczas funkcję arcybiskupa Sevilli.

 

 





Po  śmierci Leandra metropolitą Sevilii został Izydor. Swoją funkcję pełnił przez 35 lat. Zrobił wiele dobrego dla diecezji – otwierał szkoły i domy zakonne, organizował synody i robił wszystko by umocnić hiszpański Kościół. Swoimi działaniami wzbudził wielki szacunek i uznanie u wiernych.

Poza obowiązkami diecezjalnymi Izydor zajmował się także pisarstwem. Tworzył dzieła, w których potępiał arianizm, udzielał wskazówek moralnych i przekazywał prawdy wiary. Największym jego dziełem jest Codex etimologiarum, coś na kształt pierwszej encyklopedii.

Tuż przed śmiercią Izydor przeczuwając swój rychły koniec, poprosił, by zanieść go do katedry. Zdjął tam swoje szaty biskupie zamieniając je na strój pokutny. W obecności wszystkich zgromadzonych wyznał też swoje grzechy. Zmarł 4 dni później, dokładnie 4 kwietnia 636 roku, miał wówczas 82 lata.





Po śmierci Izydor został kanonizowany i ogłoszony doktorem Kościoła. W Kościele katolickim wspomnienie tego świętego biskupa przypada na 4 kwietnia.

Aut: MS / rolnicy.com