A+ R A-


Jan Chryzostom

Jan Chryzostom urodził się około 347 roku w Antiochii Syryjskiej. Pochodził z bardzo zamożnej rodziny. Nauki pobierał od Libaniusza oraz od wybitnego historyka – Ammiana Marcellina. Jako 20 letni chłopak Jan przyjął chrzest. Następnie pracował jako lektor u biskupa Antiochii.

 





W 371 roku Jan wyjechał z rodzinnego miasta i swoje kroki skierował na pustynię. Po sześciu latach pustynnego życia wrócił i przyjął święcenia kapłańskie. W roku 381 rozpoczął nauczanie w antiochijskich kościołach. Miał talent wielkiego mówcy, dlatego zyskał przydomek Złotousty. W roku 397 Jan Chryzostom rozpoczął pracę jako patriarcha Konstantynopola. Nauczał o ubóstwie i wstrzemięźliwości jednocześnie potępiając nadużycia, do jakich dochodziło na carskim dworze. Jego nauki nie przypadły do gustu cesarzowej, dlatego doprowadziła do usunięcia Jana z urzędu oraz wygnania go z miasta. Kontynuacja wystąpień przeciwko cesarzowej sprawiła, że musiał on opuścić Antiochię i udać się do Armenii. Również stamtąd próbował krytykować cesarzową. Zesłano go więc nad Morze Czarne. Niestety Jan Chryzostom zmarł w czasie podróży.





Jan Chryzostom napisał wiele dzieł, pism teologicznych, kazań i komentarzy do Pisma Świętego. Papież Pius V ogłosił Jana Chryzostoma doktorem Kościoła. Miało to miejsce w roku 1568. Został on także ogłoszony świętym. Jego wspomnienie obchodzone jest w Kościele katolickim 13 września.