A+ R A-


Jan z Damaszku

Jan z Damaszku urodził się około 675 roku w Damaszku w bogatej i wpływowej rodzinie. Przez jakiś czas, podobnie jak jego ojciec, zajmował się finansami kalifa Abd al Malika. Zakończył pełnienie tej funkcji, kiedy następny islamski władca zwolnił część chrześcijańskich urzędników. Po tym wydarzeniu Jan skierował swoje kroki do klasztoru Świętego Saby, gdzie niedługo potem otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Jana V, patriarchy jerozolimskiego.

 

 

 





Jako duchowny Jan przeciwstawiał się ikonoplazmowi, podejmował dialog z islamem, monoteletami i jakobitami. Dużo czasu poświęcał także na kontemplację. Nauczanie Jana z Damaszku miało bardzo duży wpływ na cesarzową Irenę, która na II Soborze w Nicei przywróciła kult obrazów.

Jan z Damaszku jest zdaniem historyków autorem „Kanonu Paschalnego” wychwalającego osobę i Zmartwychwstanie  Chrystusa.





Jan z Damaszku zmarł około 749 roku. Papież Leon XIII ogłosił go doktorem Kościoła w 1890 roku. W Kościele katolickim jego wspomnienie liturgiczne przypada na 4 grudnia.