A+ R A-


Leon I Wielki

Leon I Wielki urodził się około 390 roku w Toskanii. Został mianowany archidiakonem przez papieża Celestyna I. Był uznanym autorytetem, o którego rady zabiegali nawet papieże. W roku 440 Leon I Wielki sam został wybrany na papieża. Sprawował tę funkcję z wielkim oddaniem i gorliwością.

 

 





Leon I Wielki odegrał ważną rolę na IV Soborze Powszechnym w Chalcedonie, gdzie brał udział w osądzeniu Eutychiusza. Zrobił też wiele dobrego dla Rzymu. Powstrzymał wodza Hunów od zburzenia miasta i ubłagał Wandalów o litość dla mieszkańców Rzymu i ich domostw.

Jako papież Leon I Wielki występował przeciwko pelagianizmowi, pryscylianizmowi i monofizytyzmowi. Głosił też prawdę o bosko – ludzkiej naturze Chrystusa oraz stworzył teorię współorzekania przymiotów. Pozostawił po sobie kazania, listy oraz teksty liturgiczne.





Leon I Wielki zmarł w 461 roku. Był pierwszym papieżem pochowanym w Bazylice Świętego Piotra w Rzymie. W roku 1754 został ogłoszony doktorem Kościoła przez papieża Benedykta XIV. Kościół katolicki obchodzi jego wspomnienie 10 listopada.