A+ R A-


Prorok całkowicie oddany Panu Bogu

Mowa tu o proroku Eliaszu, postaci zakorzenionej w dziejach Izraela. Najwięcej można dowiedzieć się o nim z Pierwszej Księgi Królewskiej. Pochodził z Tiszbe w Gileadzie. Żył za panowania króla Achaba, który za namową swej żony wprowadził kult boga Baala. Reformom króla przeciwstawiał się Eliasz przez co musiał uciekać z kraju.




 

Eliasza nazywa się też ognistym prorokiem. Nie zmarł on śmiercią naturalną, ale jak podaje Biblia został wzięty do nieba przez „wóz ognisty i konie ogniste” (2 Krl 2,11). Zawsze wierny, gorliwy wyznawca Boga nie mógł przyjąć zasad jakie wprowadził król. Bronił praw Boga na Górze Karmel, uczestnicząc w sporze był po stronie tych, którzy bronili Jedynego Boga a nie po stronie sług Baala.

 

Bóg obdarzył Eliasza swoją łaską, dzięki czemu prorok mógł czynić znaki pochodzące od Boga. Na Górze Karmel powiedział Achabowi, że kraj będzie nękany przez suszę, nie spadnie deszcz i ziemia nie odczuje nawet rosy. Tak też się stało, przez trzy lata Północne Królestwo Izraela musiało znosić suszę, wysychało wszystko nawet wody w rzekach. Eliasz udał się wtedy na pustynię, gdzie w sposób cudowny karmiony był przez kruki.

 

Każdego dnia susza stawała się coraz uciążliwsza, dlatego król mając w pamięci słowa Eliasza udał się na spotkanie z nim. Eliasz upomniał po raz kolejny króla, który porzucił Jedynego Boga. Dzięki modlitwie Eliasza zaniesionej do Boga Żydzi na nowo uwierzyli Bogu i Jemu zaufali, przestając czcić Baala. Jak mówi Biblia, kapłani boga Baala zostali straceni. Gdy Żydzi powrócili do wiary w Boga, susza zaczęła mijać.

 

Eliasz, który stał się posłańcem Boga zawsze był blisko Niego. Wypełniał każdą powierzoną mu przez Boga misję. Gdy żona króla zagroziła, że zginie, przestraszył się, ale nie bał się on o siebie, tylko o to, że wiara w Boga również zginie. Upominał niewiernych, a spośród nich nawet tych najwyżej postawionych we władzy świeckiej. Znał on potęgę modlitwy i jej skuteczności, mając za sobą Boga nie bał się o własne życie.

 

Eliasz to prorok zmagający się w cierpieniu z niewiernością narodu, zawsze blisko trwający przy Bogu. Dzięki modlitwie stał się nieugiętym w głoszeniu Boga. Zawsze upominał schodzących na złą drogę. Ufał Bogu, wiedział, że skoro Bóg wyznaczył mu taką drogę to musi go wspierać, bo sam nic uczynić by nie mógł.




 

Życie Eliasza stało się świadectwem o Bogu, dowodem na to, że jeśli człowiek będzie zawsze wierzył w potęgę Słowa Bożego, dozna Jego skuteczności.

PR