A+ R A-


''Świętych obcowanie''

Wyrażenie wypowiadane w Symbolu Wiary, określające duchowy związek wiernych chrześcijan na ziemi ze Świętymi w niebie i duszami w czyśćcu. Ma więc ono podwójny wymiar ziemski- teraz i wieczny.


W Kościele katolickim w listopadzie, miesiącu szczególnej zadumy nad życiem i śmiercią, wierni wspominają bliskich, których nie ma już z nimi na tym świecie. Kościół przypomina, że świętych obcowanie dotyczy trzech kategorii ludzi. Po pierwsze nas wszystkich, którzy żyjemy na ziemi i próbujemy pokonywać problemy tego świata; po drugie wszystkich naszych bliskich, którzy stanęli przed obliczem Boga i, którzy cieszą się radością życia wiecznego; a po trzecie wszystkich przebywających w czyśćcu – Kościół cierpiący.




 

Osoba, która zmarła w łasce uświęcającej idzie prosto do nieba, jednak ci, którzy zmarli z w grzechach powszednich bądź nie zdołali odpokutować za popełnione grzechy idą do czyśćca. Jest to miejsce oczyszczenia z popełnionych win. Tam dusza strasznie tęskni za Bogiem, który jak poznaje jest jej jedynym szczęściem i celem. I właśnie w tym czyśćcowym cierpieniu duszy możemy pomóc my przez modlitwę za bliską nam osobę. Bóg dzięki modlitwie naszej i świętych skraca cierpienia czyśćcowe.

 

W tych cierpieniach pomagają nie tylko modlitwy za zmarłych, np. wypraszający szczególne łaski różaniec, ale także dobre uczynki, jak np.: dawanie jałmużny, pielgrzymki czy niesienie ludziom pomocy duchowej. Pomocne dla dusz będących w czyśćcu jest też zyskiwanie odpustów. Jednak najwspanialszą formą pomocy cierpiącym duszom jest ofiarowanie w ich intencji Mszy Świętej. Ta ofiara Chrystusa, która dokonuje się we Mszy Św. jest największym i najskuteczniejszym darem dla cierpiących zmarłych.




 

Świętych obcowanie jest zatem tajemnicą wiary, która głosi zjednoczenie w miłości wszystkich zbawionych. Jest swoistą wymianą darów duchowych pomiędzy ziemią, czyśćcem i niebem.

PR