A+ R A-


Zstąpienie Chrystusa do piekieł

Przed przyjściem Chrystusa na świat, Jego śmiercią i zmartwychwstaniem bramy niebios były zamknięte. Ten kto umarł przed Chrystusem nie trafiał do nieba czy piekła, ale wszyscy po śmierci trafiali do piekła. Chrystus umierając, uwalniając człowiek od grzechu pierworodnego otworzył bramy nieba.




 

Niebiosa zostały zamknięte po wygnaniu pierwszych ludzi z raju. Jezus doświadczył śmierci tak jak wszyscy ludzie. Zstąpił do piekieł, jak wyznajemy w Składzie Apostolskim, by ogłosić zmartwychwstanie. Zstąpił tam, jako Zbawiciel, głosząc uwięzionym duszom dobra nowinę. Uwolnił z czeluści piekielnych tych, którzy umarli przed nim, a którzy zasługiwali na niebo, a potępił tych, którzy popełnili grzech śmiertelny. Uwolnił sprawiedliwych, którzy go poprzedzili.

 

Chrystus przez swoją śmierć na krzyżu pokonał tego, który miał władzę nad śmiercią – diabła. Wyzwolił tych wszystkich, którzy byli w niewoli szatana. Od tego czasu Chrystus posiada klucze „śmierci i Otchłani” (Ap 1, 18). „Każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych”(Flp 2, 10) zgina się słysząc Jego imię.

 

Rzeczywiście Jezus umarł, ale po to, aby każdy człowiek mógł żyć. W jedności ze swoim Ojcem zwyciężył nad szatanem oraz śmiercią i otworzył bramy niebios. Wyznanie „zstąpił do piekieł” jest w końcu potwierdzeniem tego, że Chrystus jest Zbawicielem, zbawicielem wszystkich ludzi. O tym dziele zbawienia, które dokonuje się dzięki Chrystusowi przypomina Wielka Sobota. Jezus otwiera drogę przed potrzebującymi zbawienia, prowadzi ich do niego, ale szanuje przy tym ich wolność. Po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa tylko dobrowolne zamknięcie się na Miłość oznacza piekło.




 

„Zstąpienie do otchłani obrazowo wyraża zwycięstwo Chrystusa nie tylko nad śmiercią, ale również nad szatanem, zwycięstwo, które spowodowało wyzwolenie ludzkości spod dominacji złego ducha.”
(Jan Paweł II)

PR