A+ R A-


Święty Brat Albert

Adam Chmielowski zwany również bratem Albertem urodził się 20 sierpnia 1845 roku jako najstarszy syn Wojciecha Chmielowskiego i Józefy Borzysławskiej. W roku 1855 rozpoczął naukę w Korpusie Kadetów w Sankt Petersburgu. Następnie przeprowadził się do Warszawy, gdzie uczył się w Gimnazjum Realnym Jana Pankiewicza. Był także studentem wydziału rolniczo – leśnego w Puławach. Studiował też  w Paryżu, Gandawie  oraz w Monachium. Brał także udział w powstaniu styczniowym, podczas którego stracił nogę.

 

 





W wieku 42 lat Adam Chmielowski wstąpił do zakonu ojców kapucynów w Krakowie i przyjął imię Brat Albert, w roku 1888 złożył śluby zakonne. Rok później założył Zgromadzenie Albertynów, był także współzałożycielem Zgromadzenia Sióstr Albertynek. Celem tych zgromadzeń była pomoc bezdomnym i ubogim. W Krakowie założył przytułek dla ludzi samotnych, opuszczonych i ubogich i zamieszkał tam razem z nimi. Brat Albert zmarł 25 grudnia 1916 roku. Pośmiertnie (w roku 1938) otrzymał Wielką Wstęgę Orderu Odrodzenia Polski.

Brat Albert wyróżniał się szczególną ofiarnością, męstwem i pokorą. Karol Wojtyła stworzył go głównym bohaterem swojego dramatu pod tytułem „Brat naszego Boga”.





Beatyfikacja Brata Alberta miała miejsce 22 czerwca 1983 roku w Krakowie, natomiast kanonizacja odbyła się 12 listopada 1989 roku w Rzymie. Obu tych aktów dokonał papież Jan Paweł II. Wspomnienie tego Świętego w kościele katolickim  przypada na 17 czerwca. Święty Brat Albert jest patronem diecezji Sosnowskiej i Puław.